vyf-ste

VYF-STE

gesprekken en ideeën
een blijspel

‘er zal toch wel een grens gesteld zijn. met zoveel blijft het bestaan, met minder gaat het eraan. dat is toch zeker wel afgesproken. daarom denk ik dat het iets uitmaakt wat ik doe. ga ik daarheen dan ben ik misschien die ene die de balans van nee op ja doet overslaan. ik weet wel dat ik in mijn eentje niet veel gewicht in de schaal leg, maar stel dat de grens bij honderd ligt. ik zeg maar wat. en honderdenéén is het het beslissende getal. dat kan toch? en dat ik dan net die honderd en eerste ben? daarom doe ik het. daarvoor.’

judith herzberg

 ‘zij: of hij nog iets wilde eten.
hij: of zij ook daadwerkelijk genoeg had
het bederfelijke zou zij in de ijskast doen’

ernst jandl

 

‘lachen bladluis,
niet zaniken maar lachen’

fritzi ten harmsen van der beek

 

met: jan joris lamers, annette kouwenhoven, miranda prein

gespeeld op donderdag 13, vrijdag 14 en zaterdag 15 mei 2010 frascati 2 om 21 uur

foto’s bert nienhuis